INLEIDING door ELS BANNENBERG

Soms kun je lang staan te wachten bij de kassa van het antiquariaat van de Slegte. Een klant voor je informeert naar een moeilijk te verkrijgen boek of moet een hele stapel afrekenen. Daar wordt goed op ingespeeld door bij de kassa meest verleidelijke kunstboeken en andere interessante uitgaven te etaleren. Zo bleef ik vorig jaar hangen aan een mooi uitgevoerd boekje in rood linnen kaft. Goed voor mijn Duits dacht ik daarbij. Het las ook als een trein. Niet alleen had de schrijver een prettige stijl, zijn onderwerpen waren vooral pakkend. Ik had de catalogus van het 'Museum der Unerhörten Dinge' in mijn bezit!

Nooit van gehoord? Ik toen ook niet. Met stijgende verbazing en opwinding las ik het elegante boekje van 115 pagina's in een ruk uit want wegleggen lukte niet. Regelmatig moest ik glimlachen om een volkomen originele zienswijze op zaken uit het Museum. Na mij las mijn partner het en ook hij barstte geregeld in lachen uit. Hierna hebben nog enkele collega-kunstenaars het gelezen. Zij vonden het ook allemaal bijzonder. Met een van hen heb ik nu zelfs een hartgrondig meningverschil: Hij denkt dat alles uit een dikke duim komt en ik geloof dat in elk verhaal een kern van waarheid zit, of dat zelfs alles waar is. Maar ik geloofde dan ook heel lang aan Sinterklaas.

In de zomer van 2006 ging ik toch op zwerftocht door Duitsland. Een omweg langs Berlijn-Schönefeld waar het museum gevestigd is lag dus voor de hand. Het was een heel gezoek want anders dan wij hier gewend zijn worden sommige straten in Berlijn genummerd volgens het systeem dat even en oneven nummers elkaar opvolgen. Voordat we dat door hadden kwamen we steeds weer uit op een levendige Turkse markt aan het eind van de straat.

Maar de directeur van het museum kwam ons te hulp toen hij hoorde dat we speciaal voor zijn museum waren gekomen. Het was eigenlijk gesloten omdat hij de slappe vakantieperiode te baat had genomen in Zuid-Tirol onderzoek te doen naar enkele voorwerpen uit zijn depot. En tja, goed personeel om de zaak ondertussen draaiend te houden was nou eenmaal schaars.

Els Bannenberg mei 2007